Veters & kikkers

Morgen is het dan zover. Een simpele maandag, tweede paasdag maar bovenal… 1 april. Helaas is dit op de een of andere manier uitgegroeid tot nationale grapdag. Ik ben helemaal niet vies van een tof geintje, maar 1 april brengt de laagste humor in de mensheid naar boven. Dat is ook niet heel verwonderlijk. Iedere 1 aprilgrap is al ver van tevoren bedacht en ingestudeerd. Zelfs de mensen die geen enkel gevoel voor humor hebben, kunnen maanden broeden op een ‘geestige’ opmerking.

Al zolang ik het grapritueel ken, vind ik er echt geen klap aan. Al die geforceerde geintjes zijn totaal niet mijn soort humor; ik ben er veel te goedgelovig voor. Dit is waarschijnlijk de wortel van het hele probleem, aangezien ik overal in trap. De flauwe grollen over losse veters en kikkers in je bil zijn nog tot daar aan toe. Maar het wordt pas echt vervelend als er prachtige dingen worden beloofd die na de uitroep “EEN APRIL! WHAA” weer als een vuurwerkbom uit elkaar klappen. Zo heb ik twee jaar geleden, dankzij pap, een halve dag in een hallucinatie geleefd naar een wedstrijd van FC Barcelona te gaan. En ik heb een hele vriendengroep gewillig ingelicht over het – achteraf verzonnen – ontslag van een impopulaire leraar wegens misbruik van een leerling (dit is hierdoor de halve school doorgegaan). Redelijk gênant om daarna toe te geven dat je in de slechtste grap van je drie jaar jongere zusje bent gestonken.

Zoals ik al zei: ik ben iets te goedgelovig. Ik wilde gewoon te graag naar de kust van Spanje afreizen en het was zoooo mooi geweest als die verschrikkelijk docent ook daadwerkelijk de zak had gekregen. Ik ben meer van het leedvermaak. Ik kan me stuklachen om een vriendin die met d’r fiets de plomp in rijdt. Niets is zo prachtig als een klasgenoot vertellen dat ze al twee dagen een boek aan het samenvatten is dat niet tot de stof behoort.  Spontane, onbedoeld hilarische situaties zijn het mooiste wat er is.

Mensen zien me dan vaak als een barbaar, een ongevoelig kreng met een humorprobleem. Maar hoe vaak is de zin “Achteraf kon ik er wel om lachen” wel niet uitgesproken? Ik proest het op het moment suprême al uit, ik ben klaarblijkelijk een snelle denker.

Nou hopen dat ik morgen ook een vlotte gedachtegang heb en niet bij de eerste de beste opmerking naar mijn veters ga turen. En mocht ik er toch intrappen… ik zal extra hard lachen bij de eerste die z’n chocolade-ei kaduuk knijpt.

Advertenties

Vragen, opmerkingen, complimentjes of klachten? Let me know!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s