Beboet

Het scheelde letterlijk een haartje of ik had weer een flinke mijlpaal de grond in kunnen heien. Mijn eerste boete! En gelijk een vette ook, 130 euro’s voor het negeren van een éénrichtingsbord. Ja, wist ik veel. Ik ga er vanuit dat m’n tomtom de weg wel weet en me niet zo illegaal als wat door een éénrichtingsstraat laat crossen. “Bestemming bereikt!” en aan het uiteinde van de straat stond een agent naar een lege parkeerplaats te zwaaien. Erg attent van hem, daar was ik net naar op zoek. Totdat hij driftig op m’n raampje stond te tikken en z’n bonnenboekje al met een zwiep tevoorschijn haalde…. My god, het zal me toch niet gebeuren dat mijn allereerste boete zoiets sufs is als dit?

Nee, je allereerste bon is een flinke happening en dat moet groots aangepakt worden. Je zou het bijna op je CV zetten, zo groots. Eigenlijk is iedere gepakte prent beter dan deze onbewuste overtreding. Files voorbijrijden over de vluchtstrook, ’s avonds rondkarren met een kaduke lamp en zelfs een parkeerschijf vergeten is nog stoerder dan per ongeluk een éénrichtingsweg inrijden.

Maar het liefste ga je all the way. Dus openbaar dronkenschap, beledigen van een ambtenaar in functie en de volgende morgen op het bureau opgehaald worden door een trotse vader. Niets zo hip als een dochter met pit lijkt me; mannen beginnen steeds trotser te worden op vrouwen met feministische trekjes. Maar het wordt gênant als pa op z’n werk moet vertellen dat dochterlief een boete heeft gekregen voor het hopeloos missen van een rood bord met een witte streep. Dan verandert de geëmancipeerde dame plots in een achterlijk wijf dat niet kan autorijden.

Maar zoals ik al zei – het scheelde letterlijk een haartje. Honderdmaal ‘o, o, o’, minimalistisch acteerwerk en een vertwijfelde blik naar de agent trok hem over de streep. “Een waarschuwing”, bromde de besnorde maar o zo beste kerel. Want het heeft me niet alleen 130 euro bespaard: ik krijg een tweede kans om het verhaal van m’n eerste boete te schrijven. De eerste de beste keer dat ik achter stuur kruip, laat ik ‘m mooi naar de 150 toeren. Kom maar op met die hippe eerste prent!

Advertenties