Een gedwongen relatie

Nee, een ideaal huwelijk wil ik het niet noemen. Iedere relatie kent z’n ups en downs, maar tussen ons gaat het vaker fout dan goed. Oke, ik geef toe dat ik je eigenlijk alleen nodig heb in tijden van depressie en agressie; misschien dat dat een verkeerde basis is voor onze romance. Maar zoals men zegt, is het geven en nemen. Des te triester dat jij nooit wat aan mij vertelt of een complimentje geeft. Nee, mevrouw zuigt me letterlijk uit en daar blijft het dan ook bij. Wat je wel met verve doet, dat moet ik zeggen. Alleen jammer dat je me altijd weer verlaat in een rode toestand, waardoor ik het gevoel krijg dat je boos op me bent.

Weet je nog, onze eerste kennismaking? Die verliep stroefjes, op z’n zachtst gezegd. M’n moeder stelde je grote zus aan me voor, terwijl ik stiekem dacht dat jij het was. Wat heb ik geleden, de eerste keer dat ik d’r inbracht. Maar wie bedenkt het dan ook om de zwangerschapstamponnen bij de mini’s te leggen? Wist ik veel, ik was nog zo groen als gras. Vandaar dat ik wat afstandelijk reageerde toen ik jou voor het eerst zag. Het voelde destijds nog als een gedwongen huwelijk, sorry voor deze nare benaming. Inmiddels hebben we stappen gezet, maar we zijn er nog lang niet. Als ik je nodig heb, ben je er niet. Waar ik ook zoek, in jassen, tassen en broekzakken… Nergens ben je te bekennen. Maar zodra ik midden in een sollicitatiegesprek zit, weet je het wel zo te timen dat je uit m’n portemonnee rolt.

Ik hoef niet perse alle touwtjes in handen te hebben, maar af en toe is het noodzakelijk. Ik weet het, dit blijft een hekel punt. Die ene keer vroeg ik me af of je het expres deed. Je weet wel, toen je weigerde het draadje uit te rollen en ik ‘m compleet over het hoofd zag. Ik heb nog nooit zo moeten wroeten om je weer boven water te krijgen. Het leek wel alsof je het leuk vond om me te stangen… Des te zuurder dat we zo van elkaar afhankelijk zijn.

Daarom zou ik het graag goed willen maken. Zullen we het verleden achter ons laten, er een streep onder zetten en ons vizier gezamenlijk richten op de toekomst? Wetende dat we nog 30 jaar onlosmakelijk aan elkaar verbonden zijn, lijkt me dat een prima plan. Ik vermoed dat ik komende week weer een beroep op je ga doen. Ik hoop dat ik je dan wel kan vinden, dat we samen de touwtjes in handen hebben en er geen misverstanden meer zullen ontstaan met je grote zus.

Je bent en blijft mijn rots in de branding, de kurk op de fles en de stop in de gootsteen. Je weet dat ik van je hou, ook al is het met mate en gedurende bepaalde periodes. Liefs!

Advertenties

2 gedachtes over “Een gedwongen relatie

  1. Via de blogtrommel kwam ik bij jou terecht en ik wou alleen even laten weten dat ik dit met een grote grijns heb zitten lezen! Groetjes, RH

    Like

Vragen, opmerkingen, complimentjes of klachten? Let me know!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s